مروری بر تاریخ ایران قبل از انقلاب و بر پایه مدارک موجود که از این بین می توان به گفته های محسن رضایی که آن زمان به عنوان بارز ترین گروه نظامی که سهم بسیار موثری در پیروزی انقلاب و بعدا در حفظ آن داشت اشاره نمود. با توجه به این که دلایل تشکیل خانه های تیمی و مسلح در قبل از انقلاب تقریبا مشابه وضعیت کنونی و به دلیل سرکوب هر فریاد غیر خودی و کشتارمردم به فجیع ترین شکل بود آیا این موضوع دوباره تکرار خواهد شد؟ از طرفی اگر نبود سلاح مردم بعد از انقلاب آیا توان مقابله با طرفداران باقیمانده نظامی شاه از یک طرف و گروههای مسلح دیگر از سوی دیگر میسر بود؟گیریم همین فردا (18 تیر) 4 میلیون نفر در خیابان های تهران رهاپیمایی به اصطلاح سکوت بر گزار کردند. اگر به سوی مردم دوباره شلیک شد چی؟ آیا رژیم خواهد گفت بله شما راست میگویید و انتخابات لغو؟ از سوی دیگر زمزمه های مسلح شدن در بین جوانان شنبده میشود همانطور که بسیاری از آنها اکنون اسپری فلفل و سلاح سرد برای دفاع از خود تهیه نموده اند. آیا نظام تدبیری خواهد اندیشید که موج اعتراض به سوی مسلح شدنشان کشیده نشود. آیا اصلا نظام به این موضوع فکری اندیشیده است؟ آیا مثل شاه "که بعد از دیدن تظاهرات میلیونی مردم با هلیکوپتربا لگد بر نردبان هلیکوپتر کوبید و گفت شما که می گفتید همش هفت یا هشت نفر (یا به قول آقای احمدی نژاد خس و خاشاک!) هستند" دیر به این موضوع پی خواهند برد؟
آیا ادامه جنبش سبز تقدیم شهدای زیاد این خیزش مردمی بیمه خواهد کرد؟
اما در آنسو مسلح شدن مردم چه تبعاتی خواهد داشت؟
اصلا نظر شما چیست؟
آیا مردم مسلح خواند شد؟
لطفا نظر دهید
.
.
.
No comments:
Post a Comment